Araştırmacılar, pillerin yetersiz kaldığı yerlere gidebilmek üzere tasarlanmış hidrojenle çalışan bir insansız hava aracını başarıyla fırlattılar. Hidrojen yakıt hücreleri, pilli insansız hava araçlarının en büyük iki kusurunu çözüyor: aşırı ağırlık ve kısa uçuş süreleri.
Basit bir tank değiştirme sistemi ve birkaç saat uçabilme yeteneğiyle, bu insansız hava araçları, bir insan operatörünün tipik bir iş gününden daha fazla alanı etkili bir şekilde kapsayabiliyor. Avrupa’da bir araştırma kuruluşu olan SINTEF’te kıdemli araştırma bilimcisi Federico Zenith: “Pille çalışan insansız hava araçlarının yerini almayı hedeflemiyorduk. Birçok şey için pratikler. Amacımız, günümüz insansız hava araçlarının üstesinden gelemediği görevleri çözmek” dedi.
Hidrojenle çalışan drone test aşamasında
Mevcut pil teknolojisi, kelimenin tam anlamıyla bir mesafe sınırı yaratıyor. Bugün, uzak bir dağ geçidinde bir ağaç elektrik hattının üzerine düşerse, elektrik şirketlerinin genellikle bir helikopterle insan ekibi göndermekten başka seçeneği kalmıyor. Bu pahalı ve tehlikeli. Şiddetli rüzgarlarda ölümcül olabilir.
Zenith: “Bir ağacın elektrik hattının üzerine düşüp düşmediğini öğrenmeniz gerekiyorsa, oraya mümkün olan en kısa sürede ulaşmak istersiniz. Şu anda, genellikle helikopter kullanmak zorundasınız” dedi.
Uçuş süresini uzatmanın ötesinde, hidrojene geçiş, dronların güvenilirliğini artırmak için fizik yasalarından yararlanıyor. Hidrojen yakıt hücreleri, ağır lityum pillerden çok daha yüksek enerji yoğunluğu sağlayarak ağırlığı azaltırken, karmaşık benzinli motorlardan çok daha dayanıklı ve daha az bakım gerektiriyor. Bu verimlilik, operasyonel hızla daha da artırılıyor: Operatörler, bir pilin şarj olması için saatlerce beklemek yerine, dakikalar içinde bir yakıt deposunu değiştirerek tekrar havaya kalkabiliyorlar. Bu avantajlara rağmen, gökyüzüne giden yol kolay değildi. Sıkı düzenlemeler, mevcut dronlara yakıt hücreleri takmayı zorlaştırıyor. Bürokratik engelleri aşmak için SINTEF ekibi, özel dron laboratuvarında sıfırdan kendi aracını inşa etti.
Bu genişletilmiş menzil, uzak transformatörler arasındaki elektrik hatlarını incelemek gibi sürekli, uzun mesafeli görevleri mümkün kılıyor; bu görevler şu anda standart bir pilin ömrünü aşıyor.