Avusturyalı araştırmacılardan oluşan bir grup tarafından kaleme alınan bir araştırmaya göre, Zoom’da geçen bir günün ardından kendinizi özellikle bitkin hissetmek hayal gücünüzün bir ürünü değil; video konferans yorgunluğu (VCF) gerçektir.
Nature Reports tarafından yayınlanan bir dergi olan Scientific Reports’ta yer alan bir çalışmanın yazarları , “Dünyanın her yerinden toplanan kişisel raporlar, VCF’nin ciddi bir sorun olduğunu gösteriyor” diyor. Ancak araştırmacılar, VCF ile ilgili mevcut araştırmaların çoğunun, sorunun kişisel açıklamalarına dayandığını ve sonuçlardan ziyade nedene odaklandığını açıkladı.
Video konferans yorgunluğu araştırması
Saatlerce süren video konferansların beyin üzerindeki etkilerini belirlemek için ekip, bir elektroensefalograma (EEG) bağlıyken 50 dakikalık bir ders izleyen 35 üniversite öğrencisinin beyinlerindeki elektriksel aktiviteyi ölçtü. Araştırmacılar başka bir gruptan aynı içeriği canlı izlemelerini istedi. Araştırmacılar ayrıca video konferans oturumlarından önce ve sonra ölçülen elektrokardiyografi (EKG) ile iki grubun kalp atış hızı üzerindeki etkilerini de hesapladı. Deneklere ayrıca bilişsel dikkat görevleri verildi ve ruh halleri hakkında öz raporlar almaları istendi.
Canlı derse katılanlar, çevrimiçi meslektaşlarına kıyasla kendilerini daha canlı, mutlu ve aktif, ayrıca daha az yorgun, uykulu ve bıkkın hissettiklerini bildirdi. EEG sonuçları, daha fazla çalışmayı gösteren ve dolayısıyla yorgunluğa neden olabilecek beyin aktivitesini göstererek kendi kendini raporlamayı yansıtıyordu. Kalp verileri aynı zamanda dersi çevrimiçi izleyenler arasında daha yüksek yorgunluk olduğunu gösterdi; bu da video versiyonunun sinir sistemlerini de etkilediğini ima etti.
Yazarlar, “Çalışmamızın önemli bir sonucu, video konferansın yüz yüze etkileşimin alternatifi olarak değil, olası bir tamamlayıcısı olarak görülmesi gerektiğidir” dedi. Araştırmacı grup, çalışmanın sınırlamaları olduğunu hemen kabul etti. Birincisi, dersler bir ofis ortamında değil, akademik bir ortamda yapılıyordu. Ortalama yaş 24’ün biraz altındaydı. Çalışma ayrıca VCF’den kaynaklanan stresi, bir toplantıya giderken yoğun yollarda gezinmek zorunda kalmak gibi et alanı endişelerinin yarattığı stresle karşılaştırmadı. Dünya Sağlık Örgütü’nün verilerine göre her yıl 1.3 milyon kişi trafik kazaları sonucu ölüyor. Ancak bu tür faktörler, artan BİT etkileşiminin zararlı etkilerine odaklanan Tekno Stres adlı Avusturyalı bir araştırma programının çatısı altında yürütülen çalışmanın kapsamı dışındaydı .